Ga naar hoofdinhoud
tessa@gottschalmeditaties.nl | Nieuwsbrief ontvangen? Klik hier om je in te schrijven.

‘Ja, maar …’ en in je kracht staan

In deze serie over in je kracht staan heb ik een nieuw item waaraan je kunt herkennen of je in je kracht staat. Mal genoeg zijn mensen soms bevreesd voor hun eigen kracht. Of zoals dichteres Marianne Williamson zo mooi verwoordde “Het is ons licht, niet onze duisternis die ons de grootste vrees inboezemt.”
Denk hier eens aan als je jezelf ‘Ja, maar …’. hoort zeggen. De grootste kans om dit te merken is nádat je aangeeft dat je ergens een probleem mee hebt en vlak daarna de ander met een oplossing komt.
Gebruik dus je oren.

Je gevoel kun je ook gebruiken en wat je dan voelt is dat je (of de ander) op de rem trapt. Het is alsof je door de klei baggert. Mocht je zandgrond gewend zijn; het is zware smurrie die klei hoor.

Lekker tegenstribbelen

Deze manier om je eigen kracht tegen te werken is een aparte vorm van tegenstribbelen. Sommige mensen verpakken dit ‘ja maar, …’ op een heel slimme manier. Dan hoor je iets als ‘Maar, hoe zit het nu met …’ of ‘Hoe kan het dat …”.
Wat ze eigenlijk zeggen is: ‘Ja, maar … voordat ik het ga doen wil het eerst begrijpen of nog wat vragen, misschien dat ik daarna nog eens een keertje ga doen. Misschien. Ooit.’

Niet dat er met begrijpen of vragen iets mis is, maar begrijpen en vragen is niet bedoeld om je te verschuilen of om acties te vermijden. Ik hoef niet te begrijpen hoe elektriciteit werkt om de lichtknop te bedienen.
Om in je kracht te staan hoef je niet te begrijpen hoe het toch kan dat je maar niet in je kracht staat. Waar dat toch allemaal aan ligt? Wat er in het verleden allemaal speelde, dat je dit zo’n moeite kost?
Wat je wel moet doen is op het moment dat je voelt ‘Hier sta ik voor.’ of meent: ‘Zo zie ik het het liefste’, dat je dit rechtstreeks en vriendelijk aan de ander zegt. Zonder omslachtig gedraai, poezige verpakking, vaag gebabbel of ruw schietwerk. Want ook bot jouw mening ventileren is een teken dat je niet in je kracht staat.

Meer lezen? Op bladzijde 87 van ‘Ik voel (n)iets voor verandering’ lees je over deze tegenstribbelende ‘ja-maar-manier’. In officiële termen noemen we het hulp-afwijzend-klagen. Een mooie term. Eerst om hulp vragen en dan vervolgens die hulp omringd met mooie smoezen de deur wijzen.

Back To Top